Chlor a chlorek — dwaj różni napastnicy
W języku potocznym pojęcia 'chlor' i 'chlorek' stosowane są zamiennie, ale dla Twoich elementów złącznych różnica ta jest kluczowa. Chlor (Cl₂) to środek dezynfekujący, który się dozuje. Chlorek (Cl⁻) to to, co pozostaje w wodzie — i to on jest rzeczywistym agresorem atakującym Twoją RVS.
Im więcej się dozuje, tym więcej chlorków gromadzi się w wodzie oraz w powietrzu nad nią. W intensywnie użytkowanych basenach obserwujemy stężenia chlorków rzędu 250-500 mg/l — znacznie powyżej tego, co A2-RVS może konstrukcyjnie wytrzymać.
Cztery mechanizmy uszkodzeń powodowane przez chlorki
- Korozja wżerowa: małe wżery na powierzchni, które przenikają głęboko.
- Korozja szczelinowa: w szczelinach i pod uszczelkami, dokąd nie dociera tlen.
- Korozja naprężeniowa: powstawanie pęknięć pod wpływem naprężeń rozciągających (patrz osobny wpis na blogu).
- Korozja galwaniczna: przy kontakcie różnych metali (RVS-stal-miedź).
Dlaczego 'A4' nie oznacza 'bezpieczeństwa'
Wielu instalatorów zakłada, że A4 (316/316L) jest rozwiązaniem problemu. W większości środowisk przemysłowych jest to prawda — A4 zawiera molibden, dzięki czemu jest bardziej odporna na chlorki. Jednak na basenie nawet 316L to za mało. Dopiero od 1.4529 (superaustenityczna RVS) uzyskujemy niezawodny bufor wytrzymujący warunki basenowe przez całe dekady.
